نقطه افول کجاست؟ ◀️ورود مسلمانان بخصوص زنان از ایران و پاکستان و افغانستان و آفریقا به سکان عالی سیاست و قانونگذاری از شهرداری لندن تا نماینده مجلس و کنگره در کانادا و امریکا یک شوک سیاسی بر جوامع خاورمیانه است. بهویژه برای ساختار سیاسی چون ایران و سایر کشورهای خاورمیانه دردآور است که در تاریخ چند هزارساله حکام داری هنوز به آن شکلی از سیاست ورزی حاکمیتی نرسیدند تا بتوانند یک پلورالیسم (تکثرگرایی دینی) قرانی که از دو آیه شریف سوره بقره استنتاج میشود در ارکان حاکمیت خود به وجود آورند که میفرمایید�والَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِمَا أُنزِلَ إِلَيْكَ وَمَا أُنزِلَ مِن قَبْلِكَ وَبِالآخِرَةِ هُمْ يُوقِنُونَو آنان که به آنچه بر تو و بر پیامبران پیش از تو نازلشده است، ایمان میآورند و به آخرت یقین دارند.أُوْلَـئِكَ عَلَى هُدًى مِّن رَّبِّهِمْ وَأُوْلَـئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَایشان از سوی پروردگارشان قرین هدایتاند و خود رستگاراناند�.◀️ آنچه امروز در غرب میبینیم مصداق این آیهها رادارند که همهکسانی قبل و بعد پیامبر (ص) که تقوی الهی پیش میگیرند رستگاران عالماند چنین جوامعی که فقط در محور خودشناسی و خودباوری در چهارچوب دنیایی غائی انسانیت حرکت میکنند شکستناپذیر هستند چراکه شکست در فرهنگی و مکتبی صورت میگیرد که دایره و شعاع تفکری خود را بنامهای گوناگون محدود سازد. ◀️ تاریخ چند هزارساله این سرزمین از هخامنشی تاکنون نشان میدهد اقتدار زمانی اتفاق افتاده از تمامی مکاتب و مذهب در بسط و گسترش امپراتوریها استفادهشده است؛ اما زمانی که اقتدار حکومت با تعصب قومی و نژادی و مذهبی درآمیخته نقطه افول آغاز گردیده است. آنچه پیداست سرسلسلهها با گشادهروی و پایان سلسلهها با انقباض و خالصسا